Vrijdag
11 en zaterdag 12 maart 2011 Hohenlimburg.
Voor
Siemen en mezelf, begon het al donderdagavond. De ouders van
Siemen pikten mij thuis op en samen reden we naar Ralf. Daar
stond er al een heerlijke maaltijd op ons te wachten. Na nog wat
te hebben gepraat gingen we toch maar slapen want het beloofde
twee drukke dagen te worden. De volgende morgen stonden we om 7u
op zodat alles klaar was om 8u. Toen was het alleen nog maar
wachten op Marc, Sebe en Brecht die ons vergezelden naar
Duitsland. Na een reis van 3u kwamen we zonder problemen aan in
Hohenlimburg.
Terwijl
Ralf de auto parkeerde gingen wij al eens het parcours verkennen
om te zien wat er ons te wachten stond. Het is een mooi parcours
waar beginners goed kunnen leren keerwaters nemen en waar de
gewone kajakker zich kan bezighouden met het proberen van
trukjes in de twee mooie golven die er zijn. Na ons middageten
zijn we natuurlijk direct gaan varen, want Marc en Sebe bleven
maar 1 dagje dus ze hadden niet zo veel tijd. We waren met
verschillende soorten vaarders op schok en hieruit bleek hoeveel
je kon doen op de piste. Marc en Ralf hielden zich bezig met
Brecht, die keerwaters moest leren varen. Silke kon rustig
slalom trainen en Sebe, Siemen en ik konden ons helemaal
uitleven in de golven. Het was dan ook niet zo verwonderlijk dat
we na de eerste dag al helemaal kapot waren.
's
Avonds konden we al genieten van het gebouwtje dat we hadden
gehuurd en welk vlak naast de piste staat. Het heeft een
eetzaal, omkleedzaal, douches en deftige kamers. Een heel
verschil als je gewoon bent om ergens in Frankrijk in een tentje
te slapen, liggen te hopen dat er de volgende dag nog warm water
is in de douches. Er waren wel geen masserende zijsproeiers in
de douches, maar ja, je kan ook niet alles hebben hé. Nadat we
ons bed hadden gemaakt trokken we het stadje in om te eten. Er
is een overheerlijke pizzeria daar, waar de uitbater een bril
heeft met magneten. Na onze pizza nemen we afscheid van Marc en
Sebe en gaan we nog een ijsje eten. Daarna terug naar het
huisje, waar we nog eventjes napraten en dan toch maar gaan
slapen zodat we toch waren uitgerust voor de volgende dag. Die
dag was Marc er niet dus hadden we afgesproken dat we een voor
een ons een beetje gingen bezighouden met de vaartechniek van
Brecht. Deze dag ging er voor de rest ongeveer hetzelfde aan toe
als de vorige buiten het feit dat we de piste niet meer voor ons
alleen hadden. Het was weekend geworden en dan komen de Duitsers
ook al eens buiten om te varen. 's Middags wel slecht nieuws,
Ralf heeft kramp gekregen in zijn been en zal deze dag niet meer
kunnen varen, hij wil zijn been sparen zodat we op een veilige
manier terug naar ons Belgenland kunnen terugrijden. Op het
einde van de dag waren Siemen en ik helemaal uitgeput doordat we
de hele dag hadden zitten surfen in de golfjes. Maar als we zien
dat Ralf er aan komt met zijn fototoestel in zijn hand gaan we
toch nog maar eventjes door. Na de fotosessie zaten we er
natuurlijk nog harder door.
Maar
dan komt Tom toch wel dag zeggen. En hij had 3 familieleden bij
en die wouden natuurlijk wel eens zien wat je zoal kon doen in
een golf. Dus wij terug in ons bootje en weer alles geven. Toen
was het echt wel genoeg geweest voor deze vakantie. We hebben
alles opgeruimd en ingepakt, afscheid genomen van de
vriendelijke mevrouw van wie we het huisje huurden en toen nog
naar een ijscafe geweest om een ijsspaghetti te eten of een
bananasplit. Jammer genoeg schoot er dan iets verkeerd in Siemen
zijn knie, maar na lang overleg werd er toch besloten om naar
België te rijden. Na weer een rit van 3u komen we aan bij Ralf.
Mijn vader komt mij ophalen en het dringt door dat de reis
gedaan is. Het was leuk en we hebben allemaal veel bijgeleerd,
ieder op een ander vlak, en dit allemaal dankzij de piste in
Hohenlimburg. Bedankt Ralf!!
Tim
Louagie
|