Houille & Hulle 18 december
2011
 |
|
Klik op de foto voor onze album |
Afspraak
op de parking, afrit 23 van de autoweg naar luxemburg E411
't is koud, we zijn met 15, waarvan twee engelen die niet zullen
zwemmen...
Ze kozen voor alternatieve activiteiten waar de kajakkers
allemaal gelukkig om waren, Ze realiseerden de navettes
van de wagens, waardoor wij onmiddellijk konden vertrekken en
niet al te lang koude moesten lijden, Els en Ann, echt heel erg
bedankt! Ook voor Chris die in het tweede traject meehielp.
De Houille was wild, maar het niveau was toch al ferm
gezakt. Een toffe rivier, maar voor mij een klasse die ik
nog niet bevaren had,
adrenaline zorgde ervoor dat mijn handen gloeiden als kolen, ik
had geen koud.
Tegenvaller, mijn bril. Gevolg van de combinatie kouden en warme
adem: aanslag op mijn venster op de wereld.
Ik ben omgegaan en heb gezwommen, omdat ik niet zag wat ik doen
moest. stom, moet naar een oplossing zoeken daarvoor. Van mij
moet je dus geen beschrijving van de ivieren verwachten, maar ik
kan des te beter hun smaak weergeven... Deze had een korrelige
aardesmaak, licht zuur.
Als de uitstapplaats 200 m vroeger lag, dan was er niets
gebeurd, maar nu zwom ik omdat die ene blok buiten mijn
gezichtsveld lag...ik plakte ertegen en trachtte nog hem graag
te zien en te omhelsen (leerde ik van Els). Van Danny had ik dan
geleerd hoe je ervan weg moet geraken,.. maar dat laatste lukte
deze keer slechts ondersteboven. Hier was geen eskimoteren
mogelijk...
De boten werden opgebonden en we reden naar de startplaats van
de Hulle, of toch niet? Eerst eten, behalve voor mij, want mijin
boterhammetjes staken in mijn zak in mijn boot, en die lag op
het dak gebonden...
Uitstappen op Franse bodem,
Warmer dan in België, vergeet het, de noordkant van een vallei,
brr en 't was koud.
Ik ging, net als anderen wildplassen. Dat kostte veel
moeite,
eerst rits open en dan startte zowaar een echte zoektocht...
Ik heb nog nooit moeten plassen als ik zo koud had.
Intapen met een grote groep is niet gemakkelijk daar.
De aanwijzingen van mijn buddy waren broodnodig.
Hier heb ik drie keer gezwommen en geleerd dat je kayak een goed
schild is tegen bomen edm. Blijf erin als je ooit
meegaat.
Als je toch beslist uit te stappen.. liefst aan de kant, maar
als het niet lukt, hou dan boot en peddel vast alsof het het
laatste is wat je in je leven mag vasthouden.
Deze rivier is echt lekker van smaak, fris, fijn water, zonder
korrel. Daarom heb ik drie keer geproefd.
'k zou hem nooit alleen kunnen gedaan hebben en zou nu nog niet
proberen hem alléén te doen, al was hij 30° warm.
Een buddy is een onbetaalbare luxe, zeker als je niet goed ziet.
Dank je Els en Danny, Ann, Francis, Siemen, Tom, Fre, Pieter,
Micha, Peter, Luc, Chris, Jurgen, Michel,
Vanwege
Rudie M.
|